4. astea: Zer aldatu beharko genuke gure irakas-jardueretatik?

Zer da ulertzea?

 
 
Garazi Alberdi-ren irudia
Zer da ulertzea?
Garazi Alberdi - ostirala, 2018(e)ko martxoaren 2(e)an, 16:38(e)tan
 

Askotan, klaseetan erabiltzen ditugun testuak (bai idatzizkoak bai ahozkoak) helburu bakarra izango balute bezala tratatzen ditugu irakasleok.Blog sarreran aipatzen den bezala, ikasleek hiru helburu dituzte: mezua ulertzea, ideia nagusiak eta bigarren mailako ideiak identifikatzea. Zuzenketa ere modu berean egiten dugu beti: galdera bakoitzeko erantzun posible bat dago (nahiz eta erantzunaren forma desberdina izan, baldin eta informazio berdina ematen duen).

Baina erantzunak beste ikaskide batekin alderatzeko eskatzen diegunean, askotan beraien arteko eztabaida sortzen da, desadostasuna baldin badago elkarri laguntzen diote, erantzuna justifikatzeko argumentuak bilatzen dituzte, testua arakatzen dute... Irakasleok bigarren maila batera pasatzen gara eta hori izan beharko litzateke testuen lanketaren abiapuntua. Hau da, haien arteko eztabaida piztu eta beraien aportazioak nolabait monitorizatu.

Hala ere, testuak "modu tradizionalean" lantzen ditugu maiz, azkarragoa izan ohi delako eta programazioa betetzeko presa daukagulako. Hurrengo klasean galdetzen dugunean "zer ikasi/egin genuen aurreko saioan?"  "testu bat". Ez dira testuaz haratago joaten, eta beraien errua al da? Guk behar bezala planteatu dugu eginkizuna? 

Egoera hobetze / aldatze aldera, irakurketa dialogikoa egitea izango litzateke lehenengo pausua. Irakurketa dialogikoan, ikasleak irakurri, elkarrizketatu, hausnartu eta elkarrengandik ikasten dute. Horrela, pixkanaka-pixkanaka, ikaskuntza eta partaidetzako oztopoak gainditu egiten dira. Nire ikasleei eskatu izan diet testuko esaldi bat aukeratzea, zailena iruditu zitzaiena, edo esanguratsunena... Eta gero beraien aukera justifikatu behar dute. Horrela, beste ikuspuntu batetik behatzen dute testua eta hurrengo saioan hautatutako hitza, esaldia etab. gogoratzen dute, beraz ariketa ez da azalekoa izan. 

 

 

 
Amaia Armentia-ren irudia
Er: Zer da ulertzea?
Amaia Armentia - ostirala, 2018(e)ko martxoaren 9(e)an, 16:53(e)tan
 

Gai honen inguruan prestatutako laburketan esaldi batek hainbat kontraesanetara murgiltzen nau. Ez dakit ondo azalduko naizen...

Testuak dio: "Guk apropos aukeratzen ditugu fijo dena ulertuko ez duten testuak, batzuetan zatiak kenduaz, edo testuaren konplexutasunagatik, edo elkarrizketaren zatitxo bat bakarrik entzun daitekeelako (telefonozko elkarrizketen alde bat entzuten dugunean, kasu)... Izan ere, “kalean” oso arraroa da DENA ulertzeko egoerak topatzea, gauzak modu zatikatuan entzuten ditugulako adibidez...". Batetik, ados nago testu konplexuak elkarrrizketa bultzatzen duela. Eta egia da ere "kalean" ez dugula "DENA" aditzen. Bainak honek ere, ez al du ahalbidetzen erantzun edo ideia  "desegoki" bat? (Badakit egoki-desegoki eta ondo-txarto hitzak ez direla aproposenak, baina ez dut besterik topatzen azaldu nahi dudanarako).

Adibide bezala telefonozko elkarrizketaren alde bakarra entzutea. Demagun:

- Etorri da ordezkoa?

- ......

- jajjaja Nerea? zu bezala? Eta zer egin dute klasean?

- ............

- Berandu heldu direla? eta zer esan die?

- ....

- Gixajoak... patio gabe gelditzea ere...

 

Elkarrizketa honetatik ateratzen dudan lehenengo burutazioa ikasleak zigortuta daudela  da,  Nereak (ordezkoak) zigortu dituelako.

Agian garrantzitsuena ez da nork zigortu dituen, ezta ere azken “emaitza”: zigortuta daudela patiorik gabe. Suposatzen dut hau bakoitzaren arabera izango dela.  Nereak zigortu dituela pentsatzen badugu, “nolako “izaera” daukan neska berri honek!” “bere lehenengo egunetik hasi da ikasleak zigortzen!” eta begitan hartu dezakegu. Beraz, nire ustez, dana dago harremanetan. Zer gertatu da, zergatik, nork, …

 Izan daiteke ere, askoren artean eztabaidatuta, beste ideia edo egoera posibleak ateratzea. Baina horrekin bakarrik ez dugu erantzuna argituko edo ezingo ditugu gure ideiak/eritziak ziurtatu.

 

 Aztertu orain elkarrizketa osoa. Nereari buruzko iritzia kontrakoa izango delakoan nago:

 - Etorri da ordezkoa?

- Bai, Nerea deitzen da

- jajjaja Nerea? zu bezala? Eta zer egin dute klasean?

- Etengabe jolasean ibili dira. Ikasleak poz-pozik egon dira berarekin eta ariketa guztiak eta guzti amaitu dituzten. Baina nahigabe denbora pasatu zaie eta ikasleak berandu heldu dira musikara.

-  Berandu heldu direla? eta zer esan die?

- Martak ezer ere ez, baina korrika zihoaztenez zuzendariak patio barik zigortu die.

- Gixajoak... patio gabe gelditzea ere...

 

Elkarrizketa osoa irakurtzean, ideia oso ezberdina daukat, beraz aurretik pentsatutakoa ez dela aproposena (Ez daukat arrazoirik Nerea begitan hartzeko, oker nabil, beraz)

 Saiatzen gara gauzak ez klasifikatzen, dana ez da zuria edo beltza, ideia edota erantzun asko sor daitezke. Aitzitik, adibidez irakurketa arin batean, oso konplexua baldin bada agian ez da ondo ulertzen testua eta ideiak ez badaude oso argi, nahasmenera eraman gaitzake eta honek "txarto" ulertzera edo "oker" gaudela ikustera, aipatutako adibidean bezala.Testua osotasunean hartzean, informazioa biltzen dugu, baina agian funtsezko ideia batean oinarrituta dago eta hori ez badugu ulertu....

Bestalde, batzuetan gauzak diren modukoak dira eta ez dago bueltarik. Edo ez, bakoitzaren arabera egia bat edo beste izan daitekeelako. Ez dakit.

 

Ulergarria da azaldu dudana? Ziurrenik, neure barneko burutazio hauekin nahasi naiz eta neure burua deskantsatzen utzi beharko dut apur bat…

Ainhoa Ezeiza
Er: Zer da ulertzea?
Ainhoa Ezeiza - igandea, 2018(e)ko martxoaren 11(e)an, 22:27(e)tan
 

Kaixo Amaia!

Eskerrik asko zure kezka hemen jartzeagatik! Saiatuko gara erantzun honen bidez kontua gehixeago argitzen:

  • ULERMENA EGUNEROKOTASUNEAN. Zuk jarritako adibide horretan, gauza asko daude bistatik kanpo, normalean presente daudenak. Adibidez: nor ari da "berea ez den elkarrizketa bat" entzuten? Zergatik, zertarako? Ez al daki pertsona horrek ez dakiela dena? Ez al da interesgarria hori erabiltzea, dena ez dakiela gogorarazteko? Ez al da batzuetan jolas bat (edo jarduera jostagarri bat) elkarrizketa-atal bat entzunez gainerakoa inferitzea? Zertarako entzuten ditugu autobuseko elkarrizketak, partaideak ezagutzen ez baditugu? Zerk egiten du elkarrizketa horietatik abiatuz elkarrizketa berriak sortzea, elkarrizketa horretan aipatutako zenbait gauza komentatuz?... Gizakiok ez al gara liluragarriak????? ;-) Askotan, adibidez bi lagun topatu ditugu berriketan autobus geltokian, eta elkarrizketan sartzen gara baina bat-batean gure autobusa dator eta elkarrizketa amaitu gabe bagoaz autobusera, eta horrela elkarrizketak ez du hasierarik ez amaierarik izan zentzu diskurtsiboan.

Hamaika egoera sortzen zaizkigu egunero-egunero, zeinetan ez dugun informazio osatua eta gure burua oso azkarra izaten da hutsuneak betetzen, nahiz eta askotan nahasten den orokorrean oso "sistema eraginkorra" izaten da!

Trebetasun horiek landu egin behar dira bigarren hizkuntzaren irakaskuntzan, askotan ikasleak frustratzen direlako "ez dutelako dena ulertu", eta kulturaren arabera ere, elkarrizketetan sartzeko, parte hartzeko eta irteteko moduak desberdinak dira.

  • ULERMENA TESTU AKADEMIKOETAN. Adibide honetan, berez ez dago ulermen sakona lantzeko modurik:

Ugaztunak (Mammalia) ugatz-guruinak eta ilea duten ornodunen talde amniota homeotermoa da. Gehienak lurtarrak badira ere, badaude espezie urtarrak (zetazeoak, fokak...). Talde honetako 6.000 espezie baino gehiago ezagutzen dira, 1.200 genero, 152 familia eta 46 ordenatan banaturik, eta hainbat izaera eta forma har ditzakete. Bere tamaina 4 cm-tik hasi eta 30 metrorainokoa (baleak, esaterako) izan daiteke. Azala ilez estalita izan ohi dute gehienetan, eta gorputzeko tenperatura konstante eta altua daukate. Lau gorputz-adarrez osatuta daude gehienetan, eta arnasa beti biriketatik hartzen dute.
Egin dezakezun gauza bakarra errepikatzea da, "buruz ikastea". Ezin duzu ezer eraiki eta ezin duzu ezer interpretatu. Gehienez ere, hiztegian begiratu beharko duzu hainbat hitzen esanahia argitzeko, baina ezin duzu "ulertu", elaborazio itxia duelako. Ezin zara egon ez ados eta ez desados. Hau oso ulermen pobrea da eta soilik balio du eduki jakin bat ezagutzera emateko (ezagutzaren transmisioa). Lantzen ditugun testu akademiko gehienak horrelakoak badira, literaltasunarekiko mendetasuna baino ez dugu landuko.

Beste testu honetan, aldiz, jende gehienak eduki dezake zeresana:

Puntu honetara iritsita, iradokitzen dugu ez hitz egitea pobreziari buruz, pobreziei buruz baizik, pluralean. Izan ere, singularrean hitz eginda, diru sarrera jakin batera iristen ez den jende multzoari buruz ari gara. Horregatik, pluralean hitz eginda (pobreziak), argitzen dugu ez garela egoera ekonomikoaz ari soilik, alegia, hilabete bukaeran diru gehiago edo gutxiago edukitzeari buruz, egoki asebeteta ez dagoen edozein giza-beharren eskasiak erakusten duelako giza-pobrezia (...).

Adibidez, eztabaida daiteke ze pobrezia-mota dauden, zein ezagutzen ditugun, zergatik ari gara pobreziari buruz hitz egiten hizkuntzen irakaskuntzari buruzko ikastaro batean, zertan laguntzen dit testu honek nire bizitzan... Testua irekiagoa da eta ez da horregatik sinpleagoa (gai mamitsu bat da) baina bai xumea eta konplexua aldi berean. Xumea da erraza delako zerbait ulertzea, eta konplexua da, paragrafo txiki batekin eztabaida ugari sor daitezkeelako, zentzu askotakoak.

 

Espero dugu adibide honekin gauzak gehiago argitu izana, edo agian gehiago korapilatzea kontua, jeje.