Hizkuntzen irakaskuntzan badut esperientzia, euskara irakasle gisa. Gainera, zailtasun batzuen aurrean aurkitu nintzen eta foro honek aukera emango dit zuekin partekatzeko.
Bi ikasturtez aritu izan naiz lehen hezkuntzako 5 eta 6. mailakoekin lanean. Testuliburua batetik, eta internet bitartez aurkitzen nuen materiala tarteko landu izan dugu hizkuntza. Testuliburua oinarri izatea gustuko ez dudan arren, nahiko osatu eta dinamikoa iruditu zitzaidan berau aztertzen hasi nintzenean. Unitate bakoitzaren hasieran ulermena lantzeko ipuin labur bat. Ahozkoa lantzeko zenbait ariketa eta testu jakin baten ikaskuntza (deskribapena, albistea, bizipena…). Hala ere, zenbait arazoren aurrean aurkitu nintzen berehala. Alde batetik, ikasleen maila baxua iruditu zitzaidan, eta bestetik, euskara ez zitzaiela gustatzen aitortu zidaten. Ez zutela gustuko euskaraz mintzatzea. Asko kostatzen zitzaien nahi zutena adieraztea, ahoz zein idatziz. Hiztegi falta izateaz gain esaldia ezin bukatuta ibiltzen ziren aditz egokiaren bila. Gainera, testuliburuko ariketekin asko aurreratzen ez zutela konturatzeaz gain, aspertu egin zirela ikusi nuen. Horri euskararekiko zuten jarrera ezkorra gehituz gero, buruhauste bihurtu zen niretzako. Hortaz, asteroko dinamika aldatzea erabaki nuen: ostiraleko saioetan debateak egitea pentsatu nuen. Ikasleei beraien artean mintzatzeko aukera ematea garrantzitsua zela iruditu zitzaidan. Hala, astelehenetan beraien intereseko gai bat aukeratu, astean zehar gai horri buruzko lanketa egin eta ostiraletan eztabaidak egiten genituen. Ikasleak dinamikan inplikatuago ikusteaz gain, motibatuta eta gustora ikusten nituen eztabaidatzen. Nire lana moderatzea besterik ez zen, saio horietan beraiena zen hitza.
Modu honetan lantzen genuen hizkuntza. Aspektu askoren inguruan buruari bueltak ematea ekarri zidan esperientzia honek; metodologia batetik, ikasleen motibazioa bestetik, irakaslearen rola arteko…